Het manifest
Er is een man die 's ochtends het bos in loopt, om tien uur tegenover een klant zit, om vier uur zijn kind de klimtoren op helpt en om acht uur nog ergens aan tafel schuift. Zijn dag kent geen omkleedmomenten.
Zijn kledingkast wel. Daar hangt een werkhelft en een sporthelft, een nette helft en een buitenhelft, en geen van die helften kan de hele dag aan. Wie op reis gaat, neemt een dubbele garderobe mee voor één lichaam. Wie gaat wandelen, moet blijkbaar kiezen: eruitzien als heer, of als bosmarmot.
Wij vonden dat een vreemde keuze. In films dragen mannen kleding waarin ze ruwe dingen doen en er ondertussen uitzien als gentlemen. Maar die mannen hebben een kostuumafdeling die elke scène iets nieuws aangeeft. Jij hebt één tas en één dag die gewoon doorloopt.
Dus maken wij kleding voor die hele dag. Merino met een Cordura-schild: een garen dat traint, droogt en tegen een heupgordel kan, gebreid in stoffen die licht breken in plaats van glanzen. Kleuren van natte aarde: leisteen, salie, getij, steen. Kleuren die op een bergpad kloppen en aan een restauranttafel ook. En een snit voor mannen die gebouwd zijn: brede schouders, een smallere taille, het lijf waar confectie geen rekening mee houdt. Wij publiceren de echte centimeters bij elke maat, zodat je niet hoeft te gokken wat een M deze keer betekent.
Er zit een laag onder. Kleding is voor ons geen mode maar ambacht: meesterschap in het fysieke. En wat je draagt is niet oppervlakkig; het is de plek waar je binnenkant je buitenkant raakt. Een man met een gedegen innerlijk verdient een uiterlijk dat dat weerspiegelt, niet omdat anderen het moeten zien, maar omdat hij het zelf tegenkomt in de spiegel.
Wij geloven in goede mannen. Mannen die sterk zijn en dat niet hoeven te bewijzen. De vader die meeklimt in plaats van toekijkt. De man naast wie je gezien wilt worden. Kracht die draagt, in beide betekenissen. Voor die mannen bestaat dit merk, en voor niemand anders. Want een merk dat er voor iedereen wil zijn, geeft zijn kern weg.
Kephas is het Aramese woord voor rots. Het is de naam ónder de naam: de bronvorm die er al was voordat er een vertaling overheen kwam. Zo zien wij de man die dit draagt: er is een kern die er al was, en die verdient geen vermomming maar een goede uitvoering.
De berg is het avontuur. Het boek is de gids.
A monte ad librum. Van de berg naar de bibliotheek.